على ربانى گلپايگانى
364
درآمدى به شيعه شناسى ( فارسى )
مورد احاديث ائمهى معصوم عليهم السّلام عدم تقيّه است ، احتمال تقيّه در موارد محدود و مخصوص است كه شناخت آنها بر اهل معرفت و تحقيق و آشنايان به مبانى اهل بيت عليهم السّلام كار دشوارى نخواهد بود . در مورد اقوال و آراى علماى شيعه يادآور مىشويم ، ديدگاههاى آنان در كتابهاى بيشمار تفسيرى ، كلامى و فقهى آنان نقل و در كتابخانهها و مراكز علمى دنيا يافت مىشود . ديدگاههاى آنان چند دسته است ، برخى مورد اجماع و اتفاق آنان است ، و برخى مورد قبول اكثريت يا مشهور ميان آنهاست ، و برخى نيز مورد اختلاف نظر است ، و اجماع يا شهرتى در آنها وجود ندارد . و در هر صورت ، آرا و نظريات آنان مكتوم و سرّى نيست ، تا ديگران نتوانند به آنها دست يابند ، يا در مورد عقايد و آراى واقعى آنها دچار ترديد شوند . آرى ، غرضورزان و بيماردلانى چون كسانى كه چنين شبهاتى را مطرح مىكنند ، به جاى آنكه براى آشنايى با مذهب شيعه به كتابهاى معتبر ، و علماى بزرگ و اقوال مشهور ميان علماى شيعه رجوع كنند ، به اقوال شاذ و غير معتبر يا كم اعتبار رجوع مىكنند ، و آنها را به عنوان عقايد و آراى شيعه نشر مىدهند ، يا با پيشداورىهاى خود ، عقايد و آراء مذهب شيعه را تحريف كرده و اذهان ناآگاهان را نسبت به آن دچار ترديد و شبهه مىسازند . در برخى از كتب ملل و نحل و كلام « 1 » به شيعه نسبت دادهاند كه آنان اظهار كفر را بر پيامبران به دليل تقيّه جايز مىشمارند . اين در حالى است كه علماى بزرگ
--> ( 1 ) - شرح المواقف : 8 / 264 ؛ شرح المقاصد : 5 / 50 .